Ο θάνατος στο διπλανό δωμάτιο

Details
Category: Ποίηση
Created: 04 December 2020
Hits: 1336

Πρωί πρωί βρίσκω το παρακάτω μήνυμα στο μέιλ μου. Το έστειλε χαράματα φίλη μου που νοσηλεύεται με κορωνοϊό σε Νοσοκομείο της Αθήνας. Αισθάνομαι αδύναμος να βοηθήσω. Μια παράκληση να απευθύνω μόνο: ας είμαστε προσεκτικοί και υπεύθυνοι. Δεν είναι παίξε γέλασε η κατάσταση. Δεν είναι απλό επικοινωνιακό ή πολιτικό παιχνίδι. Είναι θέμα ζωής και θανάτου. Με την ευχή για γρήγορη ανάρρωση κοινοποιώ το κείμενο με την άδειά της...

Μικρή δεν μ’ άφηναν σε κηδείες
Τρίτη παραμονή του ΟΧΙ
Κρούσμα στο φροντιστήριο
Το όχι έγινε ναι
Το ταξίδι ξεκινά με δόντια που νιώθουν ακτινοβολία
Έλεγχος, προσδεθείτε, μάσκα!
Πώς ρουφά η γη τη δύναμη από το κορμί
Μέτρα οξυγόνο
Γήπεδο η φρυγανιά
Τα δέκατα πυρκαγιά
Μια αναλαμπή αρχή μεγαλύτερης πτώσης
Το οξυγόνο χαμηλά -πύλη εισόδου μετανάστευσης
Πλήθος στο αμφιθέατρο
Οξυγόνο, παρακαλώ
Μέχρι το ιατρείο αλλαγή -σίγουρη εισαγωγή
Θεατρική μεταφορά σε νέο κόσμο
Δύσπνοια, βήχας, φόβος του αναπόδραστου
Γιατρέ; Οξυγόνο, παρακαλώ
Φλέβες λεπτές, γέμισε το σώμα μελανιές
Ένα μοβ χέρι αιχμαλωτίζει την ψυχή
Ο ορός κυλά, φάρμακα πολλά
Το σώμα ζει Πολυτεχνείο
Αντιστέκεται
Τα παιδιά να μη μείνουν ορφανά
Γολγοθάς, με διακοπές να περπατάς
Ή και να μείνεις να μην πέσεις
Οδοστρωτήρας ο ιός
Πέφτεις, λυγίζεις, αποδέχεσαι
Ένας ακόμη αριθμός
Τα παιδιά να μη μείνουν ορφανά
Απόφαση Θεού -νέα αναλαμπή
Μια μέρα νιώθεις πιο δυνατή
Τρέμει ακόμη το κορμί
Αναλαμβάνει η ψυχή
Πονούν οι πέτρες στην οδό
Τα παιδιά να μη μείνουν ορφανά
Στήριξη φίλων και γνωστών
Τεχνολογία σανίδα σωτηρίας για τον νου
Μα ένα βράδυ ξαφνικά
Ανακοπή στο διπλανό
Κλαις και παρακαλάς
Κι εκείνης τα παιδιά να μη μείνουν ορφανά
Μικρή δεν μ’ άφηναν σε κηδείες
Ακόμη μικρή αισθάνομαι